วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1) ศึกษาสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ 2) ศึกษาหลักธรรมทางพุทธศาสนาเพื่อประยุกต์ใช้ป้องกันอุบัติเหตุทางรถยนต์ 3) ศึกษาการรับรู้ และความตระหนักของผู้ขับรถยนต์ในเขตภาคกลางต่อการเตรียมการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุด้วยตนเอง และ 4) การสร้างและประเมินรูปแบบการป้องกันอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยการประยุกต์ใช้หลักธรรมทางพุทธศาสนา วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลขั้นตอนที่ 1 ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มเป้าหมาย 6 กลุ่ม รวม 52 คน ขั้นตอนที่ 2 ข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างคือผู้ขับรถยนต์ในเขตภาคกลาง 12 จังหวัดจำนวน 399 คน ขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้มาสร้าง และทำการประเมินรูปแบบ โดยคณะกรรมการตรวจสอบและประเมินรูปแบบการป้องกันอุบัติเหตุทางรถยนต์โดยการประยุกต์ใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ผลการวิจัยพบว่า 
1) สาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์เกิดจากความประมาท ความเห็นแก่ตัว การไม่เคารพปฏิบัติตามวินัยจราจร การขาดความพร้อมของตัวผู้ขับ สภาพรถที่ไม่พร้อม ขาดความตระหนักต่อการขับรถยนต์อย่างปลอดภัย และขาดความตระหนักในความสูญเสียต่อชีวิตและทรัพย์สิน 
2) หลักธรรมทางพุทธศาสนาสามารถนำมาใช้ป้องกันอุบัติเหตุทางรถยนต์แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มคือ (1) หลักธรรมพื้นฐานเพื่อเข้าสู่การพัฒนาตนเอง (2) หลักธรรมที่จำเป็นต่อการขับรถยนต์ 
(3) หลักธรรมภาคจิตใจ (4) หลักธรรมภาคปฏิบัติ 
3) การรับรู้ และความตระหนักของผู้ขับรถยนต์ในเขตภาคกลางต่อการเตรียมการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุด้วยตนเอง อยู่ในระดับมาก 
4) ผลการตรวจสอบและประเมินรูปแบบ ด้านความเป็นประโยชน์ ด้านความเป็นไปได้ และด้านความ เหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมาก 
