            การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาธุรกิจและการเป็นผู้ประกอบการเรื่องการจดทะเบียนพาณิชย์ และภาษีอากรธุรกิจ (ภาษีทางตรง) ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับเกณฑ์ที่กำหนด 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนวิทยาลัยเทคโนโลยีศรีวัฒนาบริหารธุรกิจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนสาขาวิศวกรรมยานยนต์ วิทยาลัยเทคโนโลยีศรีวัฒนาบริหารธุรกิจ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 28 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบวัดความพึงพอใจ สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า
            1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพของบทเรียน 86.73/82.32 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80
            2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการจดทะเบียนพาณิชย์ และภาษีอากรธุรกิจ (ภาษีทางตรง) 
ของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
            3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องการจดทะเบียนพาณิชย์ และภาษีอากรธุรกิจ (ภาษีทางตรง)
ของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (ไม่น้อยกว่าร้อยละ 60) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
            4) ระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ที่สร้างขึ้นมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.32 ซึ่งอยู่ในระดับพึงพอใจในระดับมาก
