การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ก่อนและหลังการเรียนการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอนโดยวิธีสอนแบบปกติ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ก่อนและหลังการเรียนการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอน โดยใช้ขั้นตอนของโพลยา 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ หลังการเรียนการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอนโดยใช้ขั้นตอนของโพลยากับการสอนแบบปกติ 
กลุ่มตัวอย่าง  ได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนพิทยรังสี อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี ภาคเรียนที่  2  ปีการศึกษา  2550 จำนวน 50  คน เป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม  กลุ่มละ 25  คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์  และแบบฝึกทักษะ  สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที (t ? test)
                ผลการวิจัยพบว่า  
               1.  ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ในการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอนแบบปกติ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน   อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
               2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ในการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอนแบบโดยใช้ขั้นตอนของโพลยา หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน   อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
               3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ในการแก้โจทย์ปัญหา ที่สอนโดยใช้ขั้นตอนของโพลยาสูงกว่าการสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
