การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและความคิดเห็นของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องรวมทั้งผลกระทบของการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณปากแม่น้ำ บางปะกง  อำเภอบางปะกง  จังหวัดฉะเชิงเทรา    ซึ่งเป็นชุมชนที่มีอาชีพทำการประมงเป็นส่วนใหญ่ ผู้วิจัยเลือกวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพในการศึกษาและเก็บรวบรวม  ข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์  การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม  การจัดกลุ่มสนทนากับกลุ่ม      ผู้ให้ข้อมูลหลักได้แก่ ประชาชนในพื้นที่   เจ้าหน้าที่ที่มีส่วนเกี่ยวข้องของเทศบาลตำบลท่าข้าม   สมาชิกชมรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม   ผู้นำชุมชน   เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบพื้นที่ของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง  นักท่องเที่ยว  แล้วนำมาวิเคราะห์เสนอผลการวิจัยแบบพรรณนา
                ผลการศึกษาพบว่าความเป็นไปได้ในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณปากแม่น้ำ      บางปะกงจะเกิดขึ้นจากความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติป่าชายเลนบริเวณเกาะธรรมชาติซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าและนกนานาชนิด   รวมทั้งปลาโลมาที่พบได้ในเขตบริเวณปากแม่น้ำบางปะกงจึงทำให้เกิดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศขึ้นได้ในระยะเวลาสั้น  ส่วนในเรื่องความคิดเห็นของ  ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณปากแม่น้ำบางปะกง  ส่วนใหญ่ให้ความร่วมมือที่จะพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในระดับท้องถิ่นให้เหมือนที่อื่น  แต่ในปัจจุบันไม่สามารถที่จะดำเนินการได้เพราะมีเรื่องพื้นที่บริเวณเกาะธรรมชาติที่เป็นจุดที่น่าสนใจของการท่อง เที่ยวบริเวณปากแม่น้ำบางปะกง   โดยที่เจ้าหน้าที่รับผิดชอบพื้นที่ของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งยังไม่อนุญาตให้ใช้พื้นที่บริเวณเกาะธรรมชาติเพราะขัดต่อมติคณะรัฐมนตรี  จึงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้การพัฒนาการท่องเที่ยวบริเวณปากแม่น้ำบางปะกงไม่สามารถพัฒนาได้อย่างต่อเนื่อง            ด้านผลกระทบส่วนใหญ่จะเป็นไปในด้านเชิงบวกมากกว่าเชิงลบเพราะการท่องเที่ยวเกิดในระยะเวลาสั้นไม่ก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลบต่อชุมชนและสภาพสิ่งแวดล้อม  แต่ยังมีส่วนช่วยเพิ่มรายได้และทำให้เกิดอาชีพใหม่เกิดขึ้นแก่ชุมชน   ดังนั้นสรุปได้ว่าความเป็นไปได้ในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณปากแม่น้ำบางปะกงมีการพัฒนาในระยะเวลาสั้นๆอย่างค่อยเป็นค่อยไปแบบต่อเนื่อง   โดยมีเอกลักษณ์ที่เป็นจุดเด่นเฉพาะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวมาเที่ยวได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น
