การดำเนินการวิจัยพัฒนารูปแบบการอบรมครูสอนภาษาอังกฤษในระดับประถมศึกษาโดยบูรณาการแนวคิดทฤษฎีภาษาศาสตร์ยุคหลังสมัยใหม่  มีวัตถุประสงค์ในการดำเนินการ  3  ประการคือ  1)  เพื่อศึกษาบริบทการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ของโรงเรียนระดับประถมศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา  2)  เพื่อพัฒนารูปแบบการอบรมครูสอนภาษาอังกฤษให้ครูสามารถปฏิบัติการสอนได้ตามมาตรฐานหลักสูตรและ  3)  เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบที่ได้พัฒนาขึ้น
	ในการศึกษาครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ  กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาบริบทการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นครูจำนวน  210  คน  โดยใช้แบบสอบถาม  และในขั้นตอนการพัฒนารูปแบบ  กลุ่มตัวอย่างเป็นครู 20  คน  จากโรงเรียน  18  โรงเรียนใน  7  อำเภอ
	ผลการศึกษาบริบทพบว่า  ครูสอนภาษาอังกฤษในระดับประถมศึกษาของจังหวัดฉะเชิงเทรา จบการศึกษาวิชาเอกภาษาอังกฤษเพียงร้อยละ  16.7  ครูสอนภาษาอังกฤษด้วยวิธีการให้นักเรียนท่องจำ การแปลคำต่อคำเป็นภาษาไทย และสอนคำศัพท์แบบแยกส่วน 
	 วิธีดำเนินการเพื่อพัฒนาครูประกอบด้วย  การอบรมปฏิบัติการ  3  ขั้นตอน  ได้แก่
1)  การพัฒนาทักษะภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้เทคนิค  Crosstalk  2)  การพัฒนาหลักสูตรรายวิชา และ  3)  การบูรณาการทักษะภาษากับเทคนิควิธีการสอน  ในระหว่างการอบรมปฏิบัติการมีการติดตามการสอนและให้คำแนะนำแบบกัลยาณมิตร  รวมทั้งมีการสัมมนากลุ่มเพื่อสะท้อนปัญหา/อุปสรรค  และประเมินประสิทธิผลในการดำเนินการ
	 ผลการศึกษาพัฒนารูปแบบการอบรมครู ได้แนวปฏิบัติที่เป็นหลักการในการดำเนินงาน 5  ประการคือ  1)  พัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ  2)  การบูรณาการทักษะภาษากับเทคนิควิธีการสอนในการอบรมปฏิบัติการ  3)  การทดลองนำความรู้และทักษะที่ได้รับไปการสู่ปฏิบัติในห้องเรียน  4)  การติดตามการสอนของครู  และการให้คำแนะนำแบบกัลยาณมิตร  5)  การจัดสัมมนาเพื่อการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและเพื่อการปรับปรุงวิธีการดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพ   
                    ผลการศึกษาบริบทพบว่าครูสอนภาษาอังกฤษในจังหวัดฉะเชิงเทราต้องการให้มีการพัฒนาในเรื่องความรู้และทักษะภาษาเพื่อการสื่อสาร  การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาและเทคนิควิธีการสอนอย่างต่อเนื่อง  ในการพัฒนารูปแบบการอบรมครูสอนภาษาอังกฤษพบว่าเทคนิค  Crosstalk ช่วยให้ครูมีพัฒนาการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารตามธรรมชาติ  ครูสามารถจัดทำแผนการเรียนรู้ที่สอดคล้องตามหลักสูตรและมีเทคนิควิธีการสอนที่หลากหลาย และยังส่งผลให้เกิดการสร้างเครือข่ายความร่วมมือแบบธรรมชาติระหว่างครูด้วยกันในแต่ละโรงเรียนและกับมหาวิทยาลัย รวมถึงการใช้ทรัพยากรร่วมกัน และเป็นข้อเสนอแนะให้กับเขตพื้นที่การศึกษา  ในการพัฒนาครูและการรับบรรจุครูต่อไป  
