การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพด้านการจัดการท่องเที่ยวชุมชน         2) สังเคราะห์รูปแบบการเรียนรู้การจัดการท่องเที่ยวชุมชนจากสภาพจริง 3) ศึกษาประสิทธิผลรูปแบบการเรียนรู้การจัดการท่องเที่ยวชุมชน งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยผสมผสาน เริ่มจากการวิจัยเชิงคุณภาพ และการศึกษาข้อมูลและวิเคราะห์เนื้อหาชุมชนต้นแบบห้าชุมชนในเขตภาคกลาง  จนได้รูปแบบการเรียนรู้การจัด การท่องเที่ยวชุมชน  จากนั้นนำรูปแบบไปทดลองใช้กับกลุ่มผู้นำท้องถิ่นในจังหวัดปทุมธานี 30 คนโดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณที่เปรียบเทียบประสิทธิผลการใช้รูปแบบก่อนและหลังการทดลอง
	ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุมชนริมแม่น้ำเจ้าพระยามีศักยภาพในการจัดการท่องเที่ยวชุมชน ได้แก่ ลักษณะการตั้งบ้านเรือน โบราณสถาน โบราณวัตถุวัดชาวมอญ มีมรดกทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ความคิด ความเชื่อ ประกอบขึ้นเป็นวิถีชีวิตบนหลักการชุมชนมีส่วนร่วมในการจัด การ  มีการส่งเสริมบทบาทเพศหญิง ผู้สูงอายุ และเยาวชน การแบ่งงานกันทำ การกระจายรายได้  การพัฒนาชุมชนด้านต่างๆ เพื่อการจัดการท่องเที่ยว 2) รูปแบบการเรียนรู้การจัดการท่องเที่ยวชุมชน ประกอบด้วย  แกนกลางฐานการเรียนรู้ ด้านกิจกรรมการเรียนรู้และสาระการเรียนรู้ องค์ประกอบสามด้านได้แก่ ด้านการสร้างศักยภาพชุมชน ด้านการจัดการท่องเที่ยว และด้านการวางแผนท่องเที่ยว  ทั้งนี้ต้องอาศัยการมีส่วนร่วม การสร้างเครือข่ายและการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมร่วมกัน และจากองค์ประกอบทั้งสามด้านมากำหนดยี่สิบขั้นตอนในการดำเนินการทดลองการเรียนรู้การจัดการท่องเที่ยวชุมชน 3) ผลการศึกษาประสิทธิผลกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้นำท้องถิ่น ผลการวิเคราะห์ทางสถิติ  (t-test) เปรียบเทียบประสิทธิผลก่อนกับหลังการเรียนรู้ปรากฏว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 (sig=.05)
