วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้คือ  เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของระบบการซ่อมบำรุงเพื่อวิเคราะห์ปัญหาของระบบการซ่อมบำรุง  และเพื่อสร้างยุทธศาสตร์ในการพัฒนาระบบการซ่อมบำรุง  โดยศึกษาวิจัยในบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์  ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้  คือ  พนักงานระดับช่างเทคนิค  และช่างฝีมือในหน่วยงานซ่อมบำรุง  จำนวน  12  คน  และพนักงานระดับหัวหน้างานในหน่วยงานซ่อมบำรุง  จำนวน  4  คน  การศึกษานี้เป็นการวิจัยและพัฒนาที่ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ  และเชิงคุณภาพ  การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบ สอบถามจากช่างเทคนิคและช่างฝีมือ  เพื่อแสดงความคิดเห็นต่อสภาพการซ่อมบำรุงปัจจุบัน  ปัญหาอุปสรรค  และข้อเสนอแนะในการพัฒนาระบบการซ่อมบำรุง  และเก็บข้อมูลจากการศึกษาเอกสารประวัติการซ่อมบำรุง  เพื่อค้นหาสาเหตุการชำรุดของเครื่องจักร  ส่วนข้อมูลวิจัยเชิงคุณภาพใช้แนวทางการสนทนากลุ่มจากหัวหน้างานซ่อมบำรุง  เพื่อแก้ไขปัญหาในระบบงานซ่อมบำรุง  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล  คือ  ค่าอัตราส่วน  ค่าร้อยละ  ค่าเฉลี่ย  และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  หลังจากวิเคราะห์ข้อมูลแล้ว  ใช้ผลที่ได้ไปสร้างยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบการซ่อมบำรุง  และทดลองใช้ยุทธศาสตร์เป็นระยะเวลา  5  เดือน
        	หลังจากทดลองใช้ยุทธศาสตร์พบว่า  ค่าร้อยละการหยุดเดินเครื่องจักรกลุ่ม A  จาก 0.67  ลดลงเหลือ  0.17  ในเดือนที่ห้า  จำนวนใบรายการแจ้งซ่อมเครื่องจักรจาก  93  รายการต่อเดือน  ลดลงเหลือ  56  รายการต่อเดือนในเดือนที่ห้า  และร้อยละของการดำเนินงานซ่อมบำรุงเสร็จสิ้นตามเป้าหมายจาก  86.9  เพิ่มขึ้นเป็น  97.9  ในเดือนที่ห้า
