การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ   (1) พัฒนาชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่น สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี  คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80   (2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาที่เรียนด้วยชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่นกับนักศึกษาที่เรียนด้วยชุดการเรียนรู้ภาษาจีนแบบเดิม           (3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาที่เรียนด้วยชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่นระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน  (4) เปรียบเทียบคะแนนเจตคติที่มีต่อการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษาที่เรียนด้วยชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่นระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ที่กำลังเรียนวิชาภาษาจีนในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2553 จำนวน 70 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่น แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีน และแบบวัดเจตคติที่มีต่อการเรียนวิชาภาษาจีน
ผลการวิจัยพบว่า (1) ประสิทธิภาพของชุดการเรียนรู้ภาษาจีนโดยใช้บริบทของท้องถิ่น มีค่าเท่ากับ 81.20/81.71 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษากลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษากลุ่มทดลองหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (4) คะแนนเจตคติที่มีต่อการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษากลุ่มทดลองหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ     ที่ระดับ .01
