งานวิจัยการลดของเสียในการผลิตเบาะรถยนต์ด้วยการควบคุมคุณภาพเชิงสถิติกรณีศึกษาโรงงานผลิตเบาะรถยนต์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิต และลดของเสียที่เกิดขึ้นโดยวิธีการควบคุมคุณภาพเชิงสถิติ โดยทำการศึกษาสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นภายในกระบวนการผลิตผ้าหุ้มเบาะรถยนต์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นใบตรวจสอบบันทึกข้อมูลการผลิตและของเสียที่เกิดขึ้นในกระบวนการ วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหาความสำคัญของปัญหาด้วยแผนภูมิพาเรโตและใช้แผนผังก้างปลาวิเคราะห์หาสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น จัดทำแผนการปรับปรุง ทดลองและปรับปรุงแก้ไขกระบวนการตามแผนด้วยหลักการของวงจรพีดีซีเอ (PDCA cycle) วิเคราะห์ระบบการวัดและความสามารถในการตรวจสอบของพนักงานเพื่อทดสอบการความสามารถในการแยกงานดีและงานเสีย จากนั้นใช้แผนภูมิควบคุมชนิดพีควบคุมอัตราของเสียที่เกิดขึ้น ประเมินผลการทดลองและเปรียบเทียบประสิทธิภาพก่อนการปรับปรุงและหลังการปรับปรุงด้วยสถิติ t-test
 	ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัญหาที่เกิดขึ้นภายในโรงงานมีปัจจัยมาจาก คน เครื่องจักร วัตถุดิบ วิธีการ และสภาพแวดล้อมการทำงาน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นตัวแปรต้นที่จะให้เกิดความผิดพลาดต่างๆ จนเป็นสาเหตุที่ทำเกิดของเสียขึ้นภายในกระบวนการผลิต และพบว่าอัตราของเสียที่เกิดขึ้นก่อนการปรับปรุงกระบวนการมีร้อยละ 1.36 เมื่อนำวิธีการควบคุมคุณภาพเชิงสถิติเข้ามาใช้ในการปรับปรุงกระบวนการและควบคุมตัวแปรต้น พบว่าอัตราของเสียที่เกิดขึ้นจากระบวนการลดลงเหลือร้อยละ 0.89 และผลการเปรียบเทียบอัตราของเสียที่เกิดขึ้นจากกระบวนการผลิตก่อนการปรับปรุงและหลังการปรับปรุง พบว่าอัตราของเสียที่เกิดจากกระบวนการผลิตลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
