การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อคือ 1) เพื่อศึกษาบริบทการจัดการศึกษาปฐมวัยด้านความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนภาษาแบบธรรมชาติในการพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัย 3) เพื่อศึกษาผลการพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัยโดยใช้รูปแบบการสอนภาษาแบบธรรมชาติในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ขั้นตอนในการดำเนินงานวิจัย แบ่งเป็น 3 ระยะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นเด็กปฐมวัย จำนวน 21 คน ที่กำลังศึกษาระดับชั้นอนุบาล ปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ใช้แบบแผนการวิจัยแบบ One  Group Pretest  Posttest Design  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดประสบการณ์การสอนภาษาแบบธรรมชาติ แบบบันทึกพฤติกรรมเด็กปฐมวัย และแบบวัดความสามารถทางภาษาด้านการฟังและการพูด การเปรียบเทียบผลการพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการพัฒนาวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ  t  test for Dependent Samples
	ผลการวิจัย พบว่า 1) บริบทการจัดการศึกษาปฐมวัยด้านความสามารถทางภาษา พบว่าสภาพการจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก มีปัญหาด้านบุคลากรขาดคุณวุฒิด้านการจัดการศึกษาปฐมวัย และไม่ได้จัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อพัฒนากระบวนการเรียนรู้ของผู้เรียน 2) รูปแบบการสอนภาษาธรรมชาติที่พัฒนาขึ้นภายใต้หลักการสอนภาษาธรรมชาติในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ คือ การจัดสภาพแวดล้อม บทบาทครู และวัฒนธรรม (ETC) และขั้นตอนการสอน  5 ขั้นตอน คือ การสร้างให้ผู้เรียนมีความคุ้นเคยกับภาษา กระตุ้นความสนใจของผู้เรียน การสร้างความเชื่อมโยง การให้ข้อมูลป้อนกลับ การประเมินผลการเรียนรู้ของผู้เรียน 3) ผลการพัฒนาความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัยโดยใช้รูปแบบการสอนภาษาแบบธรรมชาติ พบว่าเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์การสอนภาษาแบบธรรมชาติมีความสามารถทางภาษาด้านการฟังสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 13.008,p = .000) และเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์การสอนภาษาแบบธรรมชาติมีความสามารถทางภาษาด้านการพูดสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05               (t = 19.037,p = .000)	
