 การวิจัยในครั้งนี้   มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของการนำภูมิปัญญาท้องถิ่น   ด้านศาสนาและประเพณี  เข้าสู่สาระการเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานช่วงชั้นที่ 1  และช่วงชั้นที่  2  ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาฉะเชิงเทรา  เขต 1
               กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้  ได้แก่  ผู้บริหารโรงเรียนจำนวน  104  คน  ครูผู้สอนจำนวน 304   คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล  ได้แก่  แบบสอบถามความคิดเห็น   เกี่ยวกับการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดฉะเชิงเทรา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล  ได้แก่  ค่าร้อยละ  ค่าเฉลี่ย  ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและฐานนิยม  ผลการศึกษาวิจัยการนำ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านศาสนาและประเพณีทั้ง 4  ด้าน มาบูรณาการหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน  พบว่า  ด้านประเพณีที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนา  ด้านประเพณีที่ทำกันทั่วไป  ด้านประเพณีสำหรับตัวบุคคล  และด้านประเพณีเฉพาะท้องถิ่น  กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา  ศาสนา  และวัฒนธรรม  น้ำหนักของค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด  กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย  และกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ  น้ำหนักค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง  
               จากผลการวิจัยพบว่า  กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญของการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านศาสนาและประเพณีมาบูรณาการในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา  ศาสนาและวัฒนธรรมมากที่สุด  รองลงมาคือกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยและกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะตามลำดับ
